REBOELJE teksten

Van het album "Medusa" 1994

                    medusa.jpg (40852 bytes)

Allinnich
buorman namme nbekend
wennet op nmer ien
rint elke jn as it tsjuster wurdt
mei syn hn lns myn hiem
holle nei de grn
altyd sykje nea fn
buorman, buorman nmer ien
allinnich, allinnich, allinnich
finzen yn syn eigen hs 
groeiden syn finsters ticht
fet, stof en grs
nea in glimke ljocht op syn gesicht
fel, fel oer bonke
griis en kld doe't er gie
buorman nmer ien
allinnich, allinnich, allinnich 
Dyn prins

nea hiesto op him wachte
nea hiesto nei him tsjoen
mar ynienen dr wie er, dr stie er
dyn prins op syn wite hynder

en noch foar dat er dy wat freegje koe
naamsto him al by de hn
tegearre rnen jim fierder
nei it dy nea beloofde ln

fol fan trots koesto oer him beare
fol fan trots joechsto oer him op
dyn prins dy't dy ferlost hie
troch wa it libben feroare wie

en it like wol ofsto blyn wiest
sa fol fan leafde en gelok
hy prate mar en lake mar
mar hat dy nea de wierheid sein

elkenien dy't dy wat better koe
wist wol dat it net wier wie
mar der hat nea ien west dy't dy wekker makke
t dyn libbenslange dream

en ek hy dy't sa lang by dy wie
wie it sels al hast fergetten
dat er feitlik net in prins wie
mar krekt as dy read bloed hie

 

De Heit

ferdwaasd rinne se om
sy en de broer
yn de grutte std dy't se tkame
sykjend om de Heit
oeral klopje se oan
se freegje net, se freegje neat

se sjogge om en gean wer fuort
sykjend om de Heit
se binne der wis fan dat er hjir wze moat
hy, de Heit dy't fuortgien is
snder wat te sizzen
rn er fuort fan hs en hiem

ek sy sille net werkomkeare
en de hiele jn trochsykje
oant se him fn ha yn dizze std
hoe lang de nacht ek wze sil
snder de Heit keare se net werom
sa hawwe se dat sein tsjin de mem
dy't har der al by deljn hie
dat de Heit der net mear wze soe

oeral gean se deryn
se freegje net, se freegje neat
se sjogge om en gean wer fuort
sykjend om de Heit

se binne der wis fan dat er hjir wze moat
hy, de Heit dy't fuortgien is
se binne der wis fan dat er hjir wze moat
ek al twivele de mem

Der is net mear

lang hawwe wy der net mei dien
en in soad hawwe wy der net fan sjoen
en wat wy dr mei berikt ha
dat wit net ien mear hjoeddedei

der is net mear, der is net mear
der is net mear
it is op, it is oer
it is foarby

wy kenne allinne de ferhalen noch
oer dy tiden dat it net op koe
wy tochten dat der gench wie doe
en dat dat foar altyd sa bliuwe soe

der wie gench, der wie gench
der wie gench
foar allegear, foar elkenien
wie der gench

Dizze jn
dizze dei fan'e wierheid
rin ik de hiele middei al rn
skjin myn nocht fan'e drokte
sykjend om in sklplak, in stikje grn
dr't ik allinnich bin en dreame kin oer juster
en dr't net ien my fine sil 
dizze jn
mar hieltyd wer as ik my deljaan wol
hear ik minsken om my hinne 
roppend, razend, flokkend
ticht by my lns, hast oer my hinne
fierder, rin ik fierder
sykjend om in plakje t'e sinne
dy't noch hieltyd skynt en laket 
dizze jn
wurger wurdt ik wurger
alles draait yn my om
mar te benaud bin ik om my hjir del te jaan
en myn eagen ticht te dwaan
myn mle is droech en myn holle bonkt mar troch
ik wit wier net wr't ik nei ta moat
dizze jn
dus rin ik fierder troch de fjilden
benauder noch as krekt
en oeral dr't ik stean bliuw
hear ik wer stimmen om my hinne
hurder, draaf ik hurder
fierder fuort fan alles
en de sinne skynt al net mear
dizze jn 
Flecht

Fersein is it paad dat ik bern
de leech begerze bermen
de djippe klen it skerpe pn
de deade einen en de termen

al smeller wurdt de pnlaach
no sa tichteby de mar
in stofwolke rattelet ld
se litte my gjin kar

der siet in lucht oan wat ik die
dat roeken falske murden
mar wa't ik wie en hoe't ik hiet
is nimmen ddlik wurden

wapens komme foar it ljocht
it paad wie dochs te koart
doe't in klde kgel song
wat is der einlik bard

Hamanaras

de rin de rein de rempels oer
wr ware was de bysje sjocht
en troch de bean fan eanema
sa lykje troch dy oane sin

mar do doe krekt Hamanaras
troch wieke sondarin
sjoch lykje sa de rein wol yn
en jou dy tade sin

It tonger't net mear

yn in middelgrut doarp hjir hiel fier fanf
dr wenne in widdofrau
se hie in kast fan in hs mei wol tzen keamers
en trije fammensbern
en yn dy nacht doe't it o sa tongere
kamen se ien foar ien nei nderen
se dronken molke mei kaniel
en mem seach yn har glzen bol

folle earder noch as jim tinke
sil ien fan jam siik wurde
sa siik dat net ien har mear sjen mei
en nimmen noch hoapje doart
mar se wurdt better, se wurdt better
en folle letter sil se troue
yn in houlik fol fan leafde
en ik sil fan har hlde

en letter as jim hier griis wurdt
sil de loft noch faak berinne
en jim sill eangst kenne, bang wze
en ek jim sille ferlieze
mar jst dan kenne jim my werom
en ek dan noch sil ik foar jim bidde
gean no mar sliepen, gean no mar sliepen
it tonger't net mear

Krekt as wy

nder dizze brge
wachtsje wy op dy
krekt foar't de klokken spylje
silsto hjir wol wer lns rinne
do draachst begrutlik djoere klean
en do rkst net nei dysels
do doarst s net rjocht oan te sjen
drom sjogge wy dy nei
sa rinsto nei dyn wurk of sa
alle dagen wer
en elke dei mar wer op syk
nei noch mear oansjen en gelok

yn wzen bisto krekt as wy
like rch, like frij
yn wzen bisto krekt as wy
ek al wolst it noch net tajaan sels
op in dei silsto hjir neist s lizze
snder soargen en djoere klean

nachts as it ferkear ferdwynt
en de measte lampen tgean
tinke wy oan dy, en aaie s sels
nder s tekkens fan karton
yn s dreamen leisto neist vu's jns
en krpe wy dy oan
jouwe dy leafde en gelok
oant wy foldien en wurch yn'e sliep falle

yn wzen bisto krekt as wy
like rch, like frij
yn wzen bisto krekt as wy
ek al wolst it noch net tajaan sels
op in dei silsto hjir neist s lizze
snder soargen en

 

Medusa

it plein leit der noch krekt sa as yn it ferline
en de muorren steane der al mear as tzen jier
Wr't de sinne alle dagen wer op komt
salang't de ierde draaie sil

dagenlang al rin ik fierder nei it easten
blierren doge my sear, en myn rch is slim ferbaarnd
mar neat sil my wjerhlde
om nei Medusa ta te gean

hieltyd mear, sjoch ik minsken om my hinne
krekt as ik nderweis nei Medusa
dr't de sinne alle dagen wer op komt
salang't de ierde draaie sil

mei-inoander rinne wy fierder nei it easten
al pratend oer it ln dat wy ntdieken
yn in taal dy't ek al sprutsen waard
yn dy lang ferfleine tiden

Swimmer

ynmoedich rin ik mei dy nei de rne fan it ln
it is neare nacht en it wetter is noch swarter
wy klaaie inoander t en ik begraaf dyn klean yn it sn
tegearre rinne wy hn yn hn it wetter yn
wy swimme fierder troch de brning
fan snbank oant snbank
fierder fan de rne fan it ln f
en do fregest my
kinsto hjir noch wol stean?
kinsto hjir noch wol stean?
mar ek ik doar net mear te fielen
hoe djip oft it hjir is
en snder noch te praten swimme wy fierder
fierder fan de rne fan it ln f

en dan fernim ik datsto wurch wurdst
en ik nim dy tsjin my oan
mar do fernimst it hast net mear
ik byt dy yn'e hals
en dan knypsto yn myn hn
sa nim ik fskie
en foar de lste kear streakje ik dy troch it hier
foar de lste kear streakje ik dy troch it
dweiltrochwiete hier
en ik swim fierder
rstiger as krekt swim ik fierder
fan de rne fan it ln f

Winternacht

yn dizze winternacht is de moanne fol
en de wrld leit fol mei snie
do, do draafst en draafst mar
mar nearne sjochsto in hazze
nearne sjochsto in proai

koesto mar wat fine
do soest der sljocht mei wze
do soest it tusken dyn klauwen nimme
do soest dyn tosken deryn sette

do soest djip yn har teare bouten bite
en dy sd drinke oan har bloed
do soest djip yn har teare bouten bite
en dy sd drinke oan har helreade bloed

do harkest nei de wyn yn de winternacht
en do leskest dyn baarnende kiel mei snie
en sa tgest dyn earme siel
nei de duvel

 

Wurch

 

wurch
sa'n protte te dwaan
wurch
en klear bin ik nea
argewaasje
sa'n protte dat ik net fetsje kin
minsken
minsken dy't ik net ferstean

nacht
aaklik lange nacht
sat tsjuster en sa stil
ik kin net sliepe
it fljucht my oan

allinnich oan mysels tocht
en wer net oan dy oar
ik nim my moedich foar
dat ik my moarn opskerpje sil